ԳԱՅԱՆԵ ՇԱԳՈՅԱՆ – Չնայած գիտնականների կայացումը տեղի է ունենում հասուն տարիքում, սակայն մասնագիտության ընտրությունն ու որոշակի աշխարհայացք շատերի մոտ ձևավորվում է վաղ տարիքից։ Դրա համար պիտի խնդրեմ պատմեք ձեր առաջին ուսուցիչների մասին։ ԼԵՎՈՆ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ – Տատիկիս եմ համարում կյանքիս առաջին ուսուցիչը։ Որ պատկերացնեք՝ ինչ նկատի ունեմ, պատմեմ մի դրվագ։ Խորհրդային տարիներն էին, Սիբիրում մի կորեական ինքնաթիռ վթարի ենթարկվեց, և բոլորը զոհվեցին: Երբ ռադիոյով դա հայտնեցին, տատիկիս ողբը, ցավն այդ անծանոթ մարդկանց համար իմ կյանքի առաջին դասերից դարձավ. ես հասկացա՝ ինչպես է հնարավոր ուրիշի ցավն ընդունել որպես քոնը: