Բազմաթիվ լեզվանուններ գործածվել են հայերեն առաջին գրավոր աղբյուրներում՝ մատենագիրների երկեր, Աստվածաշունչ մատյան, քերականական աշխատություններ և այլն, ինչպես՝ հայերէն, յունարէն, եբրայեցերէն, պարսկերէն, հռոմայեցերէն և այլն։ Դարերի ընթացքում հայերեն լեզվանունների ցանկը համալրվել է նորանոր միավորներով, այդ թվում՝ եվրոպական լեզուների անուններով։ Մի շարք լեզվանուններ տարբեր ժամանակներում ունեցել են տարբերակներ, օրինակ՝ հրեաների լեզուն անվանելու համար գործածվել են եբրայեցերէն, հրէարէն, հրէերէն, հրէայերէն, այժմ ավելի շատ՝ եբրայերեն տարբերակային լեզվանունները։

Բանալի բառերլեզվանուն տարբերակայնություն պատմական բառագիտություն բառապաշարի զարգացում կանոնարկում բառակազմական օրինաչափություն անգղիացւոց լեզու անգղիարէն / անգղիերէն / անգլիարէն / անգլիերէն / անգլերեն բառարանագրական ավանդույթ լեզվանվան միասնականացում:

Լեզվաբան, բ. գ. դ., պրո­ֆ. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյանը ծնվել է 1931 թ. ապրիլի 7-ին Սիրիայի Հալեպ քաղաքում: Հայրենադարձվել է 1947 թվա­կանին: Հայրենիքում փայլուն ավար­տել է Խ. Աբով­յանի անվան հայկական պետական ման­կա­վար­ժական ինստիտուտի բանասիրական ֆա­կուլ­տետը, ապա՝ ասպիրանտուրան և 1955 թ-ից անցել դա­սախոսական աշխատանքի: Տասնամ­յակ­ներ շա­րու­նակ եղել է հարազատ բու­հի, Ս. Էջմիածնի Գևորգ­յան հոգևոր ճեմա­րանի և Վազ­գեն­յան հոգևոր դպրանոցի դասա­խոս, դա­սա­վանդել ժա­մա­­նակակից հայոց լեզու, գրա­բար, ընդ­­հանուր լեզվա­բա­նութ­յուն, հատուկ դասըն­թաց­­ներ: Նա ազնիվ է, սկզ­բուն­­քային, սիրված ու գնա­հատված: